30 Νοεμβρίου 2021

Οι Εμποροϋπάλληλοι έχουμε ζωή και δικαιώματα. Όχι άλλες θυσίες για τα δικά τους κέρδη.

Συναδέλφισσα, συνάδελφε,

Η καθημερινότητα μας, ειδικά με την ενδιάμεση εκπτωτική περίοδο σε εξέλιξη, γίνεται συνεχώς πιο δύσκολη, με τη σωματική κούραση και την ψυχολογική πίεση να είναι δεδομένη για όλους μας. Δεν έχουμε ελεύθερο χρόνο, λιγοστεύει η επαφή με την οικογένεια, τα παιδιά, τους φίλους μας. Στερούμαστε την ξεκούραση, τη μόρφωση, την ψυχαγωγία.

Και ακολουθούν η Black Friday, οι γιορτές των Χριστουγέννων, οι χειμερινές εκπτώσεις, για τις οποίες η πείρα μας λέει ότι οι συνθήκες που εργαζόμαστε θα γίνουν πιο σκληρές. Οι μεγαλέμποροι θα παρουσιάζουν όπως πάντα «καθόλα νόμιμη» την εκμετάλλευση μας, με ατελείωτες απλήρωτες υπερωρίες, αξιοποιώντας το νέο νόμο έκτρωμα Χατζηδάκη, που τους λύνει τα χέρια. Την ίδια στιγμή, η ζωή μας αποδιοργανώνεται και οι μισθοί μας παραμένουν πολύ χαμηλοί, δεν αρκούν για να καλύψουμε ούτε τις βασικές ανάγκες μας. Οι αυξήσεις στις τιμές των ειδών πρώτης ανάγκης, οι θεόρατες αυξήσεις στην τιμή του ρεύματος κλπ, τσακίζουν το εισόδημά μας.

Κυβέρνηση και εργοδοσία μας παρουσιάζουν ως σύγχρονη την ευελιξία στον ημερήσιο χρόνο εργασίας. Μας παρουσιάζουν ως προοδευτικό το να ζούμε οι εργαζόμενοι στα όρια της εξάντλησης από την εντατικοποίηση, τα ακατάστατα και σπαστά ωράρια, τις ατελείωτες απλήρωτες υπερωρίες, τη δουλειά τις Κυριακές. Προσπαθούν  να μας πείσουν οτι αυτό είναι το μέλλον μας και δεν αλλάζει, ότι τους κανόνες τους ορίζει η εργοδοσία και εμείς είμαστε αναγκασμένοι να τους αποδεχόμαστε -ανήμποροι και ο καθένας μόνος του- ατομικά. Συχνά μπαίνουν στο στόχαστρο οι νέοι συνάδελφοι που κάνουνε τα πρώτα τους βήματα στην εργασία, ως δήθεν πιο «ευέλικτοι».

Προσπαθούν να μας πείσουν ότι έχουμε τα ίδια συμφέροντα και τις ίδιες ανάγκες με τους εργοδότες μας, που δεν ξέρουν τι έχουν. Ότι όλοι πρέπει να βάλουμε πλάτη για το καλό της επιχείρησης. Μας λένε ότι μπορούμε να εξελιχθούμε, να κάνουμε καριέρα, αποκτώντας έναν τίτλο ευθύνης στο κατάστημα ή την αποθήκη με αντάλλαγμα κάποιο μπόνους. Ότι δήθεν γινόμαστε «οικογένεια» με τους εργοδότες μας, όταν προωθούμε μέσα από τα προσωπικά μας προφίλ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προϊόντα της εταιρείας. Τα παραδείγματα σε όλους μας, από τις συνεντεύξεις για την πρόσληψή μας, τους όρους στις ατομικές συμβάσεις εργασίας μας, τους εσωτερικούς κανονισμούς των επιχειρήσεων, τις αξιολογήσεις, τα σεμινάρια, τα meeting, είναι πολλά…

Ως εδώ! Οι εργαζόμενοι έχουμε τη δύναμη!
Ο συλλογικός και οργανωμένος αγώνας μας είναι η λύση για να έχουμε κατακτήσεις!

Παίρνουμε δύναμη και παράδειγμα από τους πρόσφατους νικηφόρους αγώνες συναδέλφων μας σε άλλους κλάδους. Εμπνεόμαστε από τον αγώνα των λιμενεργατών της Cosco, στο λιμάνι του Πειραιά, όπου η αγανάκτηση τους για το θάνατο του συναδέλφου τους, έγινε οργανωμένη απεργιακή απάντηση στην εργοδοσία. Οι λιμενεργάτες συλλογικά, απαίτησαν μέτρα προστασία της υγείας και της ασφάλειάς τους στο χώρο δουλειάς, διεκδίκησαν σταθερές βάρδιες και δικαίωμα στην ξεκούραση.  Η αλληλεγγύη πλήθους κόσμου και όλων των σωματείων στον 7ήμερο απεργιακό τους αγώνα, η ενότητά τους, τους έδωσε δύναμη! Σήμερα μετράνε νίκες και κατακτήσεις σε πολλά από τα αιτήματα τους.

Αντίστοιχα, ο αγώνας των  ντελιβεράδων της efood, απέδειξε πως όταν η αγανάκτηση μετατρέπεται σε συλλογική δράση κάνει την εργοδοσία να τρέμει! Η καθολική συμμετοχή τους στην απεργία, η απόφασή τους να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους προκειμένου να έχουν μόνιμη και σταθερή δουλειά τους δικαίωσε. Το κόκκινο απεργιακό ποτάμι με τις μοτοπορείες ήταν κυρίως νέα παιδιά, ανοργάνωτα έως τότε, που για πρώτη φορά πήραν μέρος σε απεργίες και σήμερα ο αγώνας τους έφερε αποτέλεσμα. Πάνω από 2.000 ντελιβεράδες στην efood έχουν πλέον σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου με την εταιρεία και κανένα δουλεμπορικό πάνω από το κεφάλι τους.

Οι εμποροϋπάλληλοι παίρνουμε τη ζωή μας στα χέρια μας
Στον αγώνα τη ζωή μας – δυνατό σωματείο η απάντησή μας!

Το επόμενο διάστημα οργανώνουμε απεργιακή απάντηση σε συντονισμό με εκατοντάδες άλλα συνδικάτα, Εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες. Απαιτούμε να μην εφαρμοστεί ο νέος αντεργατικός νόμος, να μπει τέρμα στην εντατικοποίηση, τις αξιολογήσεις, τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας. Απαιτούμε να έχουμε συλλογικές συμβάσεις εργασίας, με αυξήσεις στους μισθούς μας! Κανείς να μην νιώσει μόνος του! Είναι στο χέρι μας να αντισταθούμε και να απαιτήσουμε να εργαζόμαστε με δικαιώματα και να καλύπτουμε  τις σύγχρονες ανάγκες μας!

Περισσότεροι και πιο αποφασισμένοι μπορούμε να τους κόψουμε τη φόρα και να διεκδικήσουμε:

  • Ούτε σκέψη για υπερωρίες με βάση το νόμο Χατζηδάκη με αφορμή την εκπτωτική περίοδο! Κατάργηση του νόμου Χατζηδάκη και όλων των αντεργατικών νόμων.
  • Κανένας συνάδελφος να μην περιμένει τελευταία στιγμή να μάθει το πρόγραμμα εργασίας, όπως γίνεται ειδικά στις εκπτωτικές περιόδους. Για όλο το χρόνο να έχουμε μηνιαίο πρόγραμμα εργασίας με κυλιόμενα ρεπό και σταθερές εβδομαδιαίες βάρδιες. Το διάλειμμα να προσμετράται στον εργάσιμο χρόνο.
  • Αυστηρός καθορισμός πόστων και αρμοδιοτήτων ανά ειδικότητα.
  • Μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας.
  • Όλοι οι συνάδελφοι να πάρουν κανονικά τις άδειές τους ως το τέλος του έτους, στον χρόνο που το επιθυμούν. Το ίδιο να ισχύει και για την καλοκαιρινή άδεια: τουλάχιστον δύο εβδομάδες ενιαία και σε χρονική περίοδο επιλογής του εργαζόμενου.
  • Οχι στο αίσχος των ατομικών συμβάσεων εργασίας. Συλλογικές συμβάσεις εργασίας οι οποίες θα καθορίζουν το μισθό, τα ωράρια, γενικότερα τους όρους εργασίας με ενιαίο τρόπο.
  • 7ωρο – 5θημερο – 35ωρο για όλους, με σταθερό ωράριο και απαγόρευση των σπαστών ωραρίων.
  • Κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας.

7, 14 και 21 Νοέμβρη συμμετέχουμε στις εκλογές του σωματείου μας. Και σε αυτή τη μάχη για την ενίσχυση του σωματείου μας δεν περισσεύει κανείς.